زبان و ادبیات فرانسه

زبان فرانسه از ریشه‌های لاتین عامیانه تکوین یافت و با شکل‌گیری آکادمی فرانسه در سال ۱۶۳۵ توسط کاردینال ریشلیو، به زبان استاندارد اندیشه، فلسفه و دیپلماسی بین‌المللی عصر روشنگری در آثار ولتر، روسو و دیدرو بدل شد. ادبیات فرانسه با غول‌های رمان‌نویسی قرن نوزدهم نظیر ویکتور هوگو، گوستاو فلوبر، انوره دو بالزاک و در قرن بیستم با مارسل پروست، آلبر کامو، ژان پل سارتر و ساموئل بکت، از درخشان‌ترین و تحول‌آفرین‌ترین ادبیات‌های تاریخ جهان به شمار می‌رود.

فرانسه نخستین زبان خارجی اروپایی بود که در عصر قاجار و تأسیس دارالفنون وارد نظام آموزشی ایران شد؛ بسیاری از اصطلاحات اداری، حقوقی و علمی ایران نوین مستقیماً از فرانسه وام گرفته شدند. با تشکیل دانشگاه تهران و تدریس استادانی چون دکتر سید محمدعلی جمال‌زاده، دکتر علی‌اکبر دهخدا و دکتر مصطفی رحیمی، گروه زبان فرانسه دانشگاه تهران و دانشگاه شهید بهشتی به مهد پرورش مترجمان و دیپلمات‌های برجسته ایران بدل گشتند.